Rond de leestafel

Eigenwijze oudjes gingen terug naar huis

De brand in de Schoorlse duinen is gelukkig weer voorbij, maar wat was er weer een lading aan kritiek. Kritiek op de gebrekkige communicatie tijdens de eerste uren van de brand richting de bewoners, kritiek op de onderlinge communicatie tussen de ruim 1000 brandweerlieden, terechte kritiek (van de burgemeester) over de hinderlijke ramptoeristen die vooral uit Schoorl zelf zouden komen, kritiek over de gebrekkige informatie op de website van de gemeente en op het telefonisch informatienummer van diezelfde gemeente. Kritiek op Staatsbosbeheer die het te duur vond om de gesnoeide takken van vorig jaar af te voeren. Het kon niet op. Typisch Nederlands om overal en altijd commentaar op te hebben.

De bewoners waren blij dat ze weer naar huis konden, maar ze waren minder te spreken over de gebrekkige informatievoorziening tijdens de eerste uren na het uitbreken van de brand. De huizen rond het Jan van Scorelpark zaten volop in de rook en de mensen hadden geen idee of en wanneer ze hun huizen moesten verlaten. Pas laat in de middag reed er een geluidswagen door de bedreigde straten, maar die was nauwelijks verstaanbaar en al weer weg voordat ze er erg in hadden.

Even later kwamen agenten langs met de mededeling dat iedereen snel moest wegwezen. Waarheen wisten ze niet, want ze kwamen uit een andere gemeente. Op de Sportlaan stonden zes bussen te wachten om de geëvacueerden naar sportcentrum De Beek in Bergen te brengen, maar die vertrokken weer omdat er geen belangstelling voor was en vooral omdat niemand wist dat ze daar stonden.

Ook in de Idenslaan werd een oude dame van tegen de tachtig gesommeerd haar huis snel te verlaten. Samen met de buren vertrok ze hals over kop naar De Beek, van waaruit ze haar dochter in Bergen belde voor onderdak, maar die had logés van buiten en dus geen plek. Uiteindelijk zagen ze het niet meer zitten en besloten ze op eigen initiatief terug te keren naar hun huizen. Een oude boom moet je tenslotte niet verplaatsen, zullen ze gedacht hebben. Daar zaten ze dan in het stikdonker. Het leek wel oorlog! Toen de buurman voorzichtig door het raam loerde, werd hij echter gesnapt door de zaklamp van een controlerende politieagent. Die was onverbiddelijk en opnieuw moesten ze vertrekken. Uiteindelijk vond de oude dame onderdak bij haar zoon in een naburige gemeente. Eind goed, al goed.

Als je de tv-beelden ziet van de branden rond Athene en Los Angeles, besef je pas goed dat Schoorl door het oog van de naald is gekropen. Niemand dood of gewond, geen enkel huis in de as gelegd. Natuurlijk waren de omstandigheden in Amerika en Griekenland niet vergelijkbaar, maar je kunt niet anders dan respect en bewondering opbrengen voor de brandweerlieden in Schoorl.

Afgrijselijke beelden uit een horrorfilm van zwart geblakerde en platgebrande wijken zijn ons bespaard gebleven. Ook in LA waren er eigenwijze ouderen die tegen alle waarschuwingen in terugkeerden naar hun huizen. Drie van hen overleefden het niet. Soms moet je oude bomen wél verplaatsen!

BvZ.

Reageren? Klik hier>>

Deel deze pagina

Eerder verschenen: